Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής

Ένα φιλοσοφικό λεξικό δεν βοηθά μόνο στην κατανόηση φιλοσοφικών έργων, αλλά και στη διεύρυνση του διανοητικού ορίζοντα ή στην καλλιέργεια της κριτικής σκέψης. Η τελευταία είναι απαραίτητη ιδιαίτερα στην εποχή μας, η οποία ερωτοτροπεί με την «ανορθολογική» σκέψη, που η προβολή της από τα μέσα ενημέρωσης τείνει να δημιουργήσει μια μεσαιωνική ατμόσφαιρα.

Το λεξικό αυτό σκοπό έχει να παρουσιάσει και σε μερικές περιπτώσεις να αναλύσει και να περιγράψει συνοπτικά γλωσσ(ολογ)ικούς όρους και θέματα όχι μόνο της ελληνικής γλώσσας, αρχαίας και νέας, αλλά και άλλων γλωσσών του κόσμου.

«Αμ’ έπος, αμ’ έργον», «σπεύδε βραδέως», «ο γέγονε γέγονε», «χρόνου φείδου», «de facto», «casus belli», «mea culpa», «a priori», «incognito».

Σε όλες τις γλώσσες του κόσμου το ρήμα αποτελεί τον κεντρικό πυρήνα των προτάσεων και του λόγου γενικότερα. Δεν υπάρχει πρόταση χωρίς ρητά εκπεφρασμένο ή ευκόλως εννοούμενο ρήμα.