Μαύρο φως

Ένας αρχιτέκτονας διαφεύγει από την πολιορκούμενη από τους Οθωμανούς Κωνσταντινούπολη με τα σχέδια για τη δημιουργία μιας μυθικής βιβλιοθήκης, που δε θα την αγγίζει η φθορά του χρόνου.

Το ιστορικό κοινωνικό μυθιστόρημα της Λουίζ Φάιν είναι εμπνευσμένο από την οικογενειακή ιστορία της ίδιας της συγγραφέως (πωλήσεις δικαιωμάτων σε 13 χώρες). Με φόντο την άνοδο του ναζισμού στη Γερμανία και το ξέσπασμα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου ξετυλίγεται μια ιστορία αγάπης ανάμεσα στην κόρη ενός υψηλόβαθμου αξιωματικού των ναζί και τον Εβραίο παιδικό της φίλο.

Καλάβρυτα, 13 Δεκεμβρίου 1943.

Τα γερμανικά πολυβόλα θερίζουν ζωές, βάφοντας με αίμα τον τόπο ολάκερο. Δεν έμεινε πέτρα πάνω στην πέτρα. Σπαράζουν οι μανάδες σκάβοντας με τα νύχια το χώμα, κρύφτηκαν ο ήλιος και τα πουλιά. Παντού στάχτη και θάνατος.

Τέσσερις νέες γυναίκες, άγνωστες μεταξύ τους, συναντήθηκαν. Μόνο για μερικές στιγμές!

Κάτι ανεξήγητα γνώριμο σκίρτησε μέσα τους, ένα ανεπαίσθητο τρέμουλο σαν τα βλέμματα αντάμωσαν, λες και μια ριπή παγωμένου αέρα τις διαπέρασε. Μια αδικαιολόγητη αίσθηση φευγαλέου φόβου, ένα ξάφνιασμα και μια αδιόρατη νοσταλγία τις τύλιξε. Ύστερα η καθεμία ακολούθησε τον δρόμο της, ενώ στον αέρα πλανιόταν αόρατη η σφραγίδα του πεπρωμένου!

«Σε θέλω δικό μου. Δεν αντέχω πια να σε μοιράζομαι. Προτιμώ να μη σε έχω καθόλου αν δεν ανήκεις μόνο σε εμένα».