Ένας αφηρημένος άντρας

Ο άνθρωπος που κάνει ψυχοθεραπεία μπορεί να νικάει παλιούς τρόμους και να κερδίζει αυτοπεποίθηση και ωριμότητα, όμως δεν μεταμορφώνεται απαραίτητα σε έναν ωραίο, αγνό, θετικό άνθρωπο.

Ένας άντρας αυτοεξορίζεται σε ένα μακρινό νησί μετά από έναν δύσκολο ερωτικό χωρισμό. Θα παλέψει ανάμεσα στην αγάπη και το μίσος που συνιστούν τον έρωτα, μήπως λυτρωθεί από τον πόνο και τη σύγχυση.

Ο ήρωας του βιβλίου, ένας ταπεινός ταχυδρόμος, αφηγείται σε πρώτο πρόσωπο την ιστορία του, που διαδραματίζεται σε μια ορεινή κοινότητα της μεταπολεμικής Κρήτης.

Έντεκα διηγήματα, έντεκα διαφορετικές ματιές στην πραγματικότητα και τον μύθο, στα αισθήματα και τα πάθη, στο όνειρο ή την τιμωρία, στα σύνορα μνήμης και λήθης. Και στα άλλα όμως σύνορα, αυτά που ενώνουν, που χωρίζουν, που σημαίνουν πόλεμο και προσφυγιά.

Η Πόουζι ζει στο όμορφο οικογενειακό της σπίτι, την Έπαυλη του Ναυάρχου, κάπου στην αγγλική εξοχή, όπου πέρασε τα παιδικά της χρόνια κυνηγώντας πεταλούδες με τον αγαπημένο της πατέρα και στη συνέχεια μεγάλωσε και τα δικά της παιδιά. Σε ώριμη ηλικία πια, ξέρει ότι ήρθε η ώρα να πάρει μια οδυνηρή απόφαση. Παρά τις αναμνήσεις της από την Έπαυλη και τον εξαίσιο κήπο που φροντίζει με αγάπη επί είκοσι πέντε χρόνια, το σπίτι έχει αρχίσει να καταρρέει και η Πόουζι καταλαβαίνει ότι έχει έρθει η ώρα να το πουλήσει.